Wanneer je een langeafstandsvlucht op een kaart volgt, zie je vaak vliegtuigen ver naar het noorden vliegen, soms zelfs vlak langs de Noordpool. Routes tussen Noord-Amerika, Europa en Azië kruisen regelmatig Groenland, Noord-Canada of de Noordelijke IJszee. Tegelijkertijd vliegen lijnvluchten met commerciële vliegtuigen bijna nooit over Antarctica, zelfs niet tussen steden op het zuidelijk halfrond.
Vliegtuigen vliegen niet volgens de rechte lijnen die op platte kaarten worden weergegeven. In plaats daarvan volgen ze grootcirkelroutes, die de kortste afstand tussen twee punten op het oppervlak van een bol vertegenwoordigen. Op veelgebruikte kaartprojecties lijken deze routes gebogen, vaak richting de polen. Op het noordelijk halfrond liggen veel van 's werelds belangrijkste stedenparen voor langeafstandsvluchten zo dat de kortste route vanzelfsprekend over hoge breedtegraden loopt.
Op het zuidelijk halfrond werkt de geometrie anders. Grote steden zoals Sydney, Johannesburg, Santiago de Chile en Auckland liggen zo dat de grootcirkelroutes ertussen weliswaar naar het zuiden afbuigen, maar meestal niet ver genoeg om een oversteek van Antarctica de moeite waard te maken. In de meeste gevallen blijft de kortste route over de open oceaan in plaats van over het Antarctische continent zelf.
Bron: Simple Flying
