Abstract
Zeewater biedt een stabiele omgeving voor zeedieren. De meeste ongewervelden in de oceaan hebben lichaamsvloeistoffen met een ionensamenstelling die vergelijkbaar is met die van zeewater. De ecosystemen langs de Antarctische kust worden echter steeds meer blootgesteld aan een dalend zoutgehalte – een afname van het zoutgehalte als gevolg van smeltende gletsjers, toegenomen neerslag en extreme weersomstandigheden. Dergelijke veranderingen kunnen leiden tot sterfte onder Antarctische ongewervelden, die over het algemeen niet bestand zijn tegen een verlaagd zoutgehalte. Deze studie onderzocht de osmotische en ionenregulatie van de Antarctische amfipode Paraceradocus miersi bij blootstelling aan gesimuleerd zoutgehalte. Toen het zoutgehalte gedurende 12-48 uur werd verlaagd (van S=34,6 naar 28,0), daalden de osmolaliteit en de natriumconcentratie in de hemolymfe, terwijl calcium stabiel bleef; magnesium nam sterk toe, wat wijst op een gebrekkige regulatie. Bij S=22,1 was onomkeerbare, catastrofale schade aan de kieuwen duidelijk zichtbaar. We concluderen dat P. miersi een osmoconformer is die in staat is tot beperkte osmo- en variabele ionoregulatie, althans op de onderzochte tijdschaal, en daardoor kwetsbaar is voor schade door hyposaline water, via een aangetaste kieuwintegriteit. In vergelijking met Arctische amfipoden, die een sterker osmoregulerend vermogen bezitten, weerspiegelt P. miersi een aanpassing aan het historisch stabiele zoutgehalte van Antarctica. De ionensamenstelling van de hemolymfe was grotendeels vergelijkbaar met zeewater voor Na+, maar verschilde aanzienlijk voor K+ en Mg2+, met waarden die meer overeenkwamen met die van Antarctische isopoden. Verzoetingsperioden in Ryder Bay zijn zeldzaam, maar niet afwezig; een gebeurtenis in 2017 kan de osmotische en ionenbalans hebben verstoord of zelfs sterfte hebben veroorzaakt bij in ondiep water levende individuen. Aanhoudende verzoeting van de kust in de zomer kan daarom een aanzienlijke fysiologische bedreiging vormen voor deze Antarctische amfipode en andere mariene ongewervelden.
Website: Science Direct
